Recensies en artikelen

Een prachtige roman met veel wijsheden
Vijf vrouwen en één man samen in één huis. Herman, een schrijver, probeert de chaos in zijn hoofd, hart en ziel te ordenen. Het schrijven wil maar niet lukken omdat zijn verhalen zijn ziel missen. Terwijl hij de vrouwen in het huis observeert ontdekt hij dat een ieder zo zijn eigen unfinished business met zich meedraagt.

(...)Geweldig geschreven, heel erg knap hoe de schrijfster met zo weinig woorden de verschillende typen mensen weet neer te zetten. Ze geeft inzicht in wat hun unfinished business met een ieder doet. Je krijgt antwoorden op de vraag waarom iemand is wie die is. Ze omschrijft de lichaamstaal die vooral bij de conflicten een doorslaggevende rol spelen. Elk personage was voor mij herkenbaar, ik kon ze invullen met voor mij bekende personen uit mijn eigen privéleven en dat geeft te denken.
Verder neemt de schrijfster je heel realistisch mee in de emoties die je ontdekt op het tussenstation tussen leven en dood. Betekent vredig leven, vredig sterven? En niet vredig leven, niet vredig sterven?

 Een prachtige roman met veel wijsheden, omgeven met een tikkeltje erotiek. Zeer aan te bevelen.

Het huis van Sofia is een roman die vanuit Jungiaanse invalshoek is geschreven.
Het hoofdpersonage, Herman, is een auteur die lijdt aan een schrijversblok. Om dit te doorbreken en nieuwe inspiratie op te doen besluit hij zijn intrek te nemen in een pension. Bij zijn intrek blijkt dat dit huis bewoond wordt door vijf vrouwen. Vrouwen met een zeer verschillende karakter. Elke vrouw confronteert Herman met zijn schaduwkanten. Maar ook de vrouwen komen ieder voor zich door Hermans aanwezigheid oog in oog te staan met hun onverwerkte thema’s.

Herman komt tot het inzicht dat de stukken die hij probeert te schrijven een ziel missen. Onontkoombaar dringt de vraag zich op of hij zelf wel een ziel heeft en wat een ziel überhaupt is. Hij besluit op zoek te gaan naar wat zijn kern is. In de omgang met zijn huisgenoten wordt hem langzaam duidelijk wie hij in wezen is en wat dit van hem vraagt.

Evelina den Boef is er in geslaagd een verhaal te schrijven dat de lezer gefascineerd meeneemt in de gedachtewereld en handelingen van de personages. Zij zijn geen karakters op papier, maar worden in korte tijd mensen van vlees en bloed, die uitnodigen mee te voelen en mee te leven. Het plot, de opbouw van het verhaal, is goed doordacht en doet niet geforceerd aan. De thema’s en conflicten worden op een heldere manier uitgewerkt. Voor mijn gevoel hier en daar te helder, te duidelijk. De lezer krijgt bijvoorbeeld bij elk personage te lezen welke wonden er eerder in het leven zijn geslagen om duidelijk te maken waarom de figuur is zoals deze is. Dan wordt er in mijn optiek te veel één op één verklaard. Steekt het leven niet wat meer diffuus in elkaar? Desalniettemin heeft Den Boef een boeiend boek geschreven die elke Jungiaans geïnteresseerde op waarde zal weten te schatten.

Door: Wim de Vrij
Uit: Jung Bulletin – nr. 3 - 2010